පරිත්‍යාග සහ අවශ්‍යතා අතර පරතරය පියවීම: ආගමික ස්ථාන කේන්ද්‍ර කරගත් ප්‍රායෝගික ප්‍රජා සත්කාරයක්

පරිත්‍යාග සහ අවශ්‍යතා අතර පරතරය පියවීම: ආගමික ස්ථාන කේන්ද්‍ර කරගත් ප්‍රායෝගික ප්‍රජා සත්කාරයක් 

මෑත කාලයේ සමාජ මාධ්‍ය තුළ කැපී පෙනෙන ප්‍රවණතාවක් දක්නට ලැබේ. එනම්, තමන් භාවිත කළ, එහෙත් තවමත් හොඳ තත්ත්වයේ පවතින පුද්ගලික භාණ්ඩ කසළ ගොඩට එක් කරනවාට වඩා, ඒවා අවශ්‍යතාවක් ඇති අයෙකුට පරිත්‍යාග කිරීමට බොහෝ දෙනා තුළ ඇති උනන්දුවයි. අනෙක් අතට, රටේ පවතින ආර්ථික අපහසුතා හේතුවෙන් මෙවැනි අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩ සඳහා විශාල ඉල්ලුමක් ද සමාජයේ පවතී.

සැපයුමක් මෙන්ම ඉල්ලුමක් ද පැහැදිලිව දක්නට ලැබුණත්, මේ දෙපාර්ශ්වය අතර බරපතල පරතරයක් හෙවත් නොගැලපීමක් පවතී. පරිත්‍යාගශීලීන්ට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ තම භාණ්ඩ කෙසේ හෝ වෙනත් අයෙකුට ලබා දී නිදහස් වීමටයි. නමුත් භාණ්ඩ අවශ්‍ය අය බලාපොරොත්තු වන්නේ එම භාණ්ඩ නොමිලේ ලැබෙනවාට අමතරව, ඒවා ලබා ගැනීමට යාමෙන් හෝ ප්‍රවාහන ගාස්තු ගෙවීමෙන් වැළකී, තම නිවසටම ඒවා ගෙන්වා ගැනීමටයි.

මෙම නොගැලපීම සඳහා හුදෙක් ආර්ථිකය දෙසට පමණක් ඇඟිල්ල දිගු කළ නොහැක. රතු කුරුස සංවිධානය (Red Cross), ගැලවීමේ හමුදාව (Salvation Army) වැනි පුණ්‍යායතන මගින් පවත්වාගෙන යන මෙවැනි මධ්‍යස්ථාන ලොව පුරා සාර්ථකව ක්‍රියාත්මක වේ. බොහෝ දෙනා එවැනි ස්ථාන වෙත යන්නේ හේතු කිහිපයක් පදනම් කරගෙනයි:

• අඩු මිල: යම් භාණ්ඩයක් සඳහා විශාල මුදලක් වැය කිරීමට අවශ්‍ය නොවීම හෝ එය භාවිතා කරන්නේ අවස්ථා කිහිපයකදී පමණක් වීම.
• පුණ්‍ය චේතනාව: සමාජ සත්කාරයකට දායක වීමේ අරමුණ.
• ඉහත කාරණා දෙකෙහිම එකතුවක් ලෙස. 

මෙම ගැටළුවට අපගේ ප්‍රජාව තුළින්ම දිය හැකි සාර්ථකම සහ ප්‍රායෝගිකම විසඳුම වන්නේ, සෑම නගරයකම සහ ගමකම පාහේ පිහිටා ඇති, ජනතාවගේ ගෞරවාදරයට පාත්‍ර වූ ආගමික සිද්ධස්ථාන (පන්සල්, පල්ලි, කෝවිල් ආදිය) මූලික කරගෙන මෙවැනි මධ්‍යස්ථාන ආරම්භ කිරීමයි. මෙය පරිත්‍යාගශීලියාට මෙන්ම අවශ්‍යතාව ඇති අයට ද එක සේ ප්‍රතිලාභ ගෙන දෙනු ඇත. 

ආගමික ස්ථාන කේන්ද්‍ර කරගැනීමේ වාසි සහ ක්‍රියාකාරී සැලැස්ම 

• ඉඩකඩ සහ කුලිය: බොහෝ ආගමික ස්ථානවල ප්‍රමාණවත් තරම් හිස් ඉඩකඩ පවතින බැවින්, මේ සඳහා කුඩා ස්ථානයක් වෙන් කර ගැනීම අපහසු කාර්යයක් නොවේ. එමෙන්ම, ඒ සඳහා මාසික කුලියක් ගෙවීමට ද සිදු නොවේ.
• ස්වේච්ඡා දායකත්වය: ආගමික ස්ථානයක් කේන්ද්‍ර කරගන්නා විට, මෙම කටයුතු මෙහෙයවීම සඳහා ප්‍රදේශවාසීන්ගේ ස්වේච්ඡා දායකත්වය සහ ශ්‍රමය ඉතා පහසුවෙන් ලබා ගත හැකිය.
• ක්‍රමවත් බෙදාහැරීම: භාණ්ඩ භාර දීමට සහ ගබඩා කිරීමට එක් නිශ්චිත ස්ථානයක් ද, භාණ්ඩ තෝරා ගැනීමට සහ මිලදී ගැනීමට තවත් ස්ථානයක් ද ලෙස මෙය විධිමත්ව පවත්වාගෙන යා යුතුය.
• සුළු අයකිරීමක් (Nominal Fee) හඳුන්වා දීම: භාණ්ඩ සම්පූර්ණයෙන්ම නොමිලේ ලබා දෙනවාට වඩා, ඒ සඳහා ඉතා සුළු සහ දැරිය හැකි මිලක් අය කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. යමක් මුදලක් නොගෙවා නොමිලේ ලැබෙන විට බොහෝ දෙනා එහි වටිනාකම නොසලකා හරින අතර, කෑදරකමින් අනවශ්‍ය ප්‍රමාණයෙන් භාණ්ඩ රැස් කිරීමට පෙළඹිය හැකිය. මෙම සුළු අයකිරීම සිදු කරන්නේ ලාභ ඉපයීමට නොව, පද්ධතියේ ක්‍රමවත්භාවය පවත්වා ගැනීමටත්, භාණ්ඩයේ වටිනාකම තහවුරු කිරීමටත්ය.
• පරිපාලනය සහ දත්ත සුරක්ෂිතභාවය: විධිමත් ලෙස පොත්පත් නඩත්තු කිරීම සහ වාර්තා තබා ගැනීම මෙම ව්‍යාපෘතියේ පැවැත්මට අතිශයින්ම වැදගත්ය. එමෙන්ම, පරිත්‍යාගශීලීන්ගේ සහ ප්‍රතිලාභීන්ගේ පුද්ගලික දත්තවල රහස්‍යභාවය (Data Protection/Privacy) ආරක්ෂා කිරීම ද අනිවාර්ය වේ.
• ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම: මෙහි ඇති භාණ්ඩ ඉතා අඩු මිලට ගෙන ගොස් වෙනත් ස්ථානවල වැඩි මිලට විකිණීම (Reselling) වළක්වා ගැනීමටත්, සොරකම් කිරීම් වළක්වා ගැනීමටත් ප්‍රමාණවත් ආරක්ෂක පියවර සහ නීතිරීති පැනවිය යුතුය. 

අවධානය යොමු කළ යුතු තවත් අත්‍යවශ්‍ය කරුණු ,

මෙම ව්‍යාපෘතිය වඩාත් සාර්ථක කර ගැනීම සඳහා පහත සඳහන් අතිරේක පියවරයන් ද අනිවාර්යයෙන්ම ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය:

1.   දැඩි තත්ත්ව පාලනයක් සහ වර්ග කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් (Quality Control & Sorting):

බොහෝ විට පරිත්‍යාග මධ්‍යස්ථාන, ඇතැම් පුද්ගලයින්ගේ "කසළ බැහැර කිරීමේ" ස්ථාන බවට පත්වීමේ අවදානමක් පවතී. එබැවින්, භාරගන්නා භාණ්ඩවල තත්ත්වය පරීක්ෂා කිරීමටත්, භාවිතයට නුසුදුසු දෑ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමටත් දැඩි ප්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතුය. ලබාගන්නා භාණ්ඩ පිරිසිදු කර, ක්‍රමවත් ලෙස වර්ග කිරීම (උදා: ඇඳුම්, පොත්පත්, ගෘහ උපකරණ) අත්‍යවශ්‍ය වේ.

2.   අරමුදල් කළමනාකරණය සහ විනිවිදභාවය (Transparent Fund Management):

සුළු අයකිරීම් මගින් එකතු වන මුදල් යොදවන්නේ කුමන කටයුත්තක් සඳහා ද යන්න පිළිබඳව ප්‍රජාව දැනුවත් විය යුතුය. එම මුදල් මධ්‍යස්ථානයේ නඩත්තු කටයුතුවලට, විදුලි බිල්පත් ගෙවීමට හෝ ප්‍රදේශයේ අතිශය අසරණ පවුල් වෙත වියළි සලාක ලබා දීම වැනි සද්කාර්යයන් සඳහා යොදවන බවට විනිවිදභාවයකින් යුතුව වාර්තා ඉදිරිපත් කළ යුතුය.

නිගමනය:

මෙය හුදෙක් සිහිනයක් නොව, ප්‍රායෝගිකව ඉතා පහසුවෙන් ක්‍රියාත්මක කළ හැකි සමාජ මෙහෙවරකි. ආගමික ස්ථානයක් සමග සමීප සබඳතාවක් ඇති, සමාජය ගැන හැඟීමක් ඇති ඕනෑම අයෙකුට මෙම උදාර සංකල්පය යථාර්ථයක් බවට පත් කිරීම සඳහා පෙරමුණ ගත හැකිය. අවශ්‍ය වන්නේ කැපවීම සහ නිසි සැලසුම්කරණය පමණි.